Հերոսս ինձ տված խոստումները դրժեց. փոխարենը փրկեց կյանքեր

146

Շուտով ջեռուցման սեզոնն է, իսկ էլ. էներգիայի համար վճարում եք չափազանց շատ։ Իսկ դուք գիտե՞ք, որ այսուհետ էլ. էներգիան յուրաքանչյուր ընտանիքում կարող է լինել անվճար։ Սեղմեք և ծանոթացեք պայմաններին` ԱՅՍՏԵՂ

2022թվականի սեպտեմբերի 13-14-ը Հայաստանի դեմ Ադրբեջանի կողմից սանձազերծած պատերազմում, Իշխանասարի համար մղվող մարտերում հերոսաբար զոհվեց Հայկ Գասպարյանը: Հայկը ծնվել է 1996 թվականի` ապրիլի 16-ին Վարդենիսում:

Հայկի ընտրյալը` Հասմիկ Ճաղարյանն իր ֆեյսբուքյան էջում սիրելիի մասին հետևյալ գրառումն է արել.

«Կարճ ասեմ, թե ինչպես եղավ, որ հերոսս ինձ տված խոստումները դրժեց. Հայրենիքը թանկ էր ամենից, ՀՕՊ-ը չէր աշխատում, Հայկս համառ էր ու չէր թողնում 18 տարեկանին ԱԹՍ-ի տակ գնար:
Փրկեց 30 հոգի, սպանեց իրեն ու տարավ սիրտս»:

 

«Հրապարակը» զրուցել է Հասմիկ Ճաղարյանի հոր`Արարատ Ճաղարյանի և Հայկ Գասպարյանի մարտական ընկերների հետ:

«Սեպտեմբերի 13-ից մի քանի օր առաջ էր ստացել ավագ լեյտենանտի կոչումը: Գերազանցությամբ  ավարտելով Երևանի պետական համալսարանի   Ռադիոֆիզկայի ֆակուլտետը, 2020 թվականին` Հայկս  զորակոչվեց Հայկական բանակ: Որոշել էր, որ ուսումն անպայման պետք է ավարտի,  հետո նոր գնա հայրենիքին իր պարտքը տալու, իր շատ կարևոր մասնագիտությունն օգտագործելու` ի շահ սեփական երկրի, ի շահ հայրենիքի: Զորամասում ծառայության ընթացքում  կապի պետ էր:
Նոր էր զորակոչվել բանակ, երբ սկսվեց 44-օրյան: Բանակի  նորակոչիկ սպան 44-օրյայի ժամանակ  բոլոր թեժ կետերում էլ եղել է և իր  մարտական  գործողություններով հաղթահարել անհնարինը: Հայկի հմուտ և հերոսական գործողություների արդյունքում նրա գլխավորած ստորաբաժանումը Ջրականում հնգօրյա շրջափակումից հետո կարողացել է դուրս գալ  շրջափակումից:

Հայկս չափազանց խելացի, հավասարակշռված մարդ էր, նվիրված բոլորին ու հայրենիքին: Հայկի ընտանիքը խնդիրներ ուներ.մայրը ծանր հիվանդ էր: Պլանավորել էր, որ մինչև տարվա վերջ պետք է գա  մոր առողջական հարցերով զբաղվի և ամուսնանա: Վայրկյանի հարց էր, բայց այդ վայրկյանները տասնորդական վայրկյաններից հետո են գալիս, իսկ այդ տասնորդական վայրկյաննեից հետո զոհվեց Հայկը: Երկու օր առսջ հոգեհանգստի ժամանակ զորամասի փոխհրամանատարը պատմեց, որ Հայկը իրոք սխրագործություն է արել` իր կյանքով 30 զինվորի կյանք է փրկել»,- այս մասին մեզ պատմեց Արարատ Ճաղարյանը:

Մարտական ընկերը`Վարդանը պատմում է «Հայկի հետ ծանոթացել ենք 2020 թվականի սեպտեմբերին, նույն զորմասում ենք ծառայել: 44- օրյայի ժամանակ միշտ իրար հետ ենք եղել, բառեր չեմ գտնում ասելու, դժվար է ինձ խոսելը: Պատերազմից հետո, երբ զորացրվեցինք, մեր շփումը միշտ պահել ենք: Շատ մոտ ընկերներ ենք եղել: Հայկը բավականին, նվիրված,անձնուրաց էր ծառայում: Ամեն տեղ ինքն էր, կարևոր չէր` հրթիռակոծություն է, ինչ է, պատերազմ է և ինքը պետք է լիներ ամեն տեղ, քանի որ կապի պետ էր: Ամենաշատը մտածում էր կապի մասին,ասում էր` եթե կապը չլինի, ոչ մեկ չի կարողանա ոչ մի գործողություն կատարի:  Դրվագներն այնքան շատ են Հայկի սխրագործությունների հետ կապված: Պատմեմ դրանցից մեկը. դիրքերում զինամթերք էին բերել, զինվորները բարձրացել էին, որ դատարկեին զինամթերքը, այդ ժամանակ բայրաքթար է հայտնվում ու սկսում խփել: Մոտ 10 զինվոր վիրավորվում է: Այդ պահին համ բայրաքթարն է խփում, համ  դիրքի վրա էին կրակում, խփում են անգամ  կասետային արկերով: Առաջինը հենց Հայկն է, որ միանգամից առանց ինչ- որ բան մտածելու, որ  կրակում են, մի կողմից էլ զինամթերքն է վառվում,  գնում է զինվորներին հանում է  կրակների տակից:

 

Մեկ այլ դրվագ էլ պատմեմ. երբ շրջափակման մեջ հայտնվեցինք, մեքենա էր վերցրել ու գնում էր հա ստուգում էր` ճանապարհը մերն է, թե չէ: Զորքը իր հետևից գնաց ու փրկվեց»:

Պատմում է մարտական ընկեը` Մելիքսեթ Կարապետյանը « Մեկ տարի է` միասին էինք ծառայում մի ստորաբաժանումում: Առօրյայում միշտ բոլորիս օգնում էր,ինչ պետք է սարքելու սարքում էր: Ձեռքից ամեն ինչ գալիս էր: Մեզ  ասում էր մատերիալը տվեք, մնացածի հետ գործ չունեք:

Պրոֆեսիոնալ էր իր մասնագիտության մեջ: Խիզախ տղա էր: Որտեղ մի բան լինում էր, պիտի հասներ` կարևոր չէր, թե ինչ կլինի,  կարևորը, որ էտ գործը ստացվեր: Ամեն ինչ անում էր, որ կապի խնդիր հանկարծ չառաջանա, որ մնացածը համակարգված իրենց գործն անեն: Շատ բարձր պատասխանատվությամբ, մի բան էլ  ավել էր իր ծառայությունն իրականացնում: Պատերազմի առաջին իսկ պահերից Հայկն իր   գործին էր: Նա ու մյուս սպան նկատում են, որ հակառակորդի կողմից ԱԹՍ է գալիս մեր վրա, ես էլ լարվածության մեջ սառած կանգնած եմ, առաջարկում են այդ վայրից տեղափոխվել և տանում են մեզ մի ապահով տեղ, որտեղից էլ սկսում եմ աշխատել: Հենց դուրս ենք գալիս 20 մ հեռավորության վրա խփում են: Հետո մեզ ասում է, որ կապի բոլոր սարքավորումները մնացել են մեր նախորդ վայրում, պետք է գնա ու բերի: Չենք թողնում գնա, մեզ ասում է` դուք ձեր գործն արեք, ես էլ գնամ կարևոր գործեր են  անեմ, գամ: Որոշ ժամանակ անց պայթյունի ձայներ եմ լսում: Կապով ձայն եմ տալիս, չի արձագանքում: 3 անգամ գնում եմ իրա հետևից, որ հանեմ, 2 անգամ  չեմ կարողանում:  Առաջին անգամը քարա ընկնում վրսս, երկրորդ անգամ ալիքն է շպրտում ինձ: Երրորդ անգամ, երբ հաջողվում է հասնեմ մոտը,  հրշեջներ եմ կանչում, որ կրակը հանգցնեն:
ԱԹՍ-ի հարվածից երեք տեղից վիրավորվում էր ստացել: Հասցնում են հիվանդանոց, բայց չեն կարողանում փրկել: Հայկը իր մարտական գործողությունները մինչև վերջ հասցրեց կատարել գերազանց` օգնելով մեզ մնալ կապի մեջ և ողջ»:

Երեկ Եռաբլուրում տեղի ունեցավ Հայկ Գասպարյանի հուղարկավորությունը:

Ամբողջական հոդվածը կարող եք կարդալ այս հասցեով՝ : https://hraparak.am/post/7c1dc0a18aa5d4a0fe76fd4992406c0d

© 2008 — 2021 «Հրապարակ օրաթերթ»